
อาหารที่ดิบหรือสุกไม่ทั่วถึง อาจมีเชื้อโรคปนเปื้อน ทำให้เกิดอาการ ปวดท้อง ท้องอืด คลื่นไส้ อาเจียน หรือท้องเสียได้ง่าย โดยเฉพาะช่วงที่ร่างกายอ่อนแอ
อาหารที่ร้อนมากอาจทำให้เยื่อบุช่องปากและคอระคายเคือง รวมถึงทำให้ระบบย่อยทำงานหนักขึ้น ส่งผลให้บางคนมีอาการ เจ็บคอ ปากเป็นแผล หรือไม่สบายท้อง
อาหารที่ผ่านกระบวนการหลายขั้นตอน มักมีโซเดียม น้ำตาล และไขมันสูง รวมถึงสารปรุงแต่งต่างๆ ซึ่งอาจทำให้ร่างกายฟื้นตัวช้าลง และไม่เหมาะในช่วงป่วย
บางคนป่วยอยู่แล้วแต่ยังกินอาหารที่ “กระตุ้นอาการ” เช่น ของทอด ของมัน อาหารเผ็ดจัด หรืออาหารรสจัด ทำให้เกิดการระคายเคืองและอาการกำเริบ

การดูแลตัวเองเมื่อป่วยควรเริ่มจาก “พบแพทย์” เพื่อวินิจฉัยโรคให้ถูกต้อง และควบคู่ไปกับการเลือกอาหารให้เหมาะสม เพราะอาหารบางอย่างอาจทำให้อาการหนักขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เมื่อมี ไข้สูง ร่างกายมีความร้อนมากขึ้น หากรับประทานอาหารที่กระตุ้นความร้อน อาจทำให้รู้สึกไม่สบายมากขึ้น
ควรหลีกเลี่ยง
อาหารรสเผ็ดร้อน
อาหารเปรี้ยวจัด
อาหารมันจัด
แนะนำให้เลือก
อาหารย่อยง่าย
อาหารที่มีน้ำมาก เช่น แตงกวา แตงโม ฟัก มะระขี้นก
ดื่มน้ำให้เพียงพอ
อาการไอเกิดจากร่างกายพยายามขับสิ่งระคายเคืองออกจากหลอดลม หากกินอาหารที่ทำให้คอระคายเพิ่ม อาการไออาจมากขึ้น
ควรหลีกเลี่ยง
ของทอด
อาหารมัน
อาหารหวานจัด / ขนมบางชนิดที่เป็นผงหรือแห้ง
น้ำเย็นจัด (บางคนกระตุ้นให้ไอมากขึ้น)
แนะนำให้เลือก
อาหารอุ่นๆ เช่น ซุป โจ๊ก
ดื่มน้ำอุ่นหรืออุณหภูมิห้อง
เลี่ยงสิ่งที่ทำให้คอแห้งและระคายเคือง
บางคนท้องอืดจากการย่อยช้า หรือมีแก๊สในกระเพาะมาก หากกินอาหารบางประเภทมากเกินไปอาจทำให้แน่นท้องหนักขึ้น
ควรหลีกเลี่ยง
อาหารรสเย็น ขม ฝาด (ในบางคน)
ผักสดหรือผลไม้บางชนิดที่กินมากเกินไป
ตัวอย่างที่มักพบว่า “กินเยอะแล้วแน่นท้อง”
ผักกาด
ตำลึง
ใบย่านาง
ฟ้าทะลายโจร
แนะนำให้เลือก
สมุนไพรหรืออาหารที่ช่วยขับลม เช่น ขิง กระเพรา พริกไทยดำ
ดื่มน้ำมะนาว (ในปริมาณเหมาะสม) เพื่อกระตุ้นการย่อย
ผู้ที่มีปัญหากระเพาะมักไวต่ออาหารที่กระตุ้นกรดหรือระคายเยื่อบุกระเพาะ
ควรหลีกเลี่ยง
อาหารเผ็ดจัด
ของทอด ของมัน
ช็อกโกแลต
ของหมักดอง
ผักดิบ
ผลไม้รสเปรี้ยว
แอลกอฮอล์
ชาแก่ กาแฟ
แนะนำให้เลือก
กินมื้อเล็กๆ แต่บ่อยขึ้น
กินอาหารตรงเวลา
เลือกอาหารอ่อน ย่อยง่าย สุก สะอาด
ในตำราแพทย์แผนไทย หน่อไม้มักถูกจัดเป็นอาหารแสลง โดยเฉพาะในกลุ่มที่มีปัญหา กระดูกและข้อ หรือมีความเสี่ยง โรคเก๊าท์
เหตุผลสำคัญคือ หน่อไม้มีสารพิวรีนสูง ซึ่งเป็นสารตั้งต้นของกรดยูริก หากสะสมมากเกินไปอาจกระตุ้นอาการปวดข้อในผู้ที่มีปัจจัยเสี่ยงได้

อาหารแสลงไม่ได้เหมือนกันทุกคน และไม่ได้แปลว่า “ห้ามกินตลอดชีวิต” แต่ควรพิจารณาตาม สภาวะร่างกายและโรคที่เป็นในช่วงนั้น เช่น ช่วงปกติ vs ช่วงป่วย, กลางวัน vs กลางคืน หรือแม้แต่ฤดูกาลและสิ่งแวดล้อม
ถ้าป่วยบ่อย อาการไม่ดีขึ้น หรือมีโรคประจำตัว แนะนำให้ปรึกษาแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญด้านโภชนาการเพื่อเลือกอาหารให้เหมาะสมที่สุด
อาหารแสลงคืออาหารที่เมื่อรับประทานแล้วอาจทำให้อาการป่วยกำเริบ ระคายเคือง หรือฟื้นตัวช้าลง ขึ้นอยู่กับอาการและร่างกายของแต่ละคน
บางส่วนมีเหตุผลทางสุขภาพ เช่น ของทอดทำให้ระคายคอในคนไอ หรืออาหารดิบเพิ่มความเสี่ยงติดเชื้อ จึงไม่ใช่ความเชื่อทั้งหมด แต่ควรดูตามโรคและอาการจริง
โดยทั่วไปควรเลือกอาหารสุกสะอาด ย่อยง่าย ดื่มน้ำให้เพียงพอ และหลีกเลี่ยงอาหารที่กระตุ้นอาการ เช่น เผ็ดจัด ทอดมัน หรือหวานจัด